Tohumdan

Bir minik tohum bana yaradılışı hatırlatır hep. Minicik bir tohumu toprağa ektiğinizde, toprak ana onu besler büyütür ve içindeki mükemmel güzelliği çıkartır. Rengarenk bir çiçek,  lezzetli bir domates ya da koskocaman bir ağaç.

nergisBen en çok çiçek tohumlarına şaşırırım. Çiçeklerin resmini de yapmaya çalışmıştım, o büyüleyici güzelliğin tamamen aynısı yapmak mümkün değil. O güzelliğin tanrı vergisi bir enerjisi de var ve bence hiçbir resim, fotograf bunu yansıtamaz. Resim yaparken farkettiğim o birbirine zıt gibi görünen renkler çiçeklerde yanyana geldiğiinde ne güzel görünürler. Çiçeğin yapraklarindaki damarlarindan degradeli geçişlerle renklerin kaynaşması… İşte tüm bu sihirli güzellik o minicik bir tohumda gizlidir. Ve en büyük sanatçı Tanrıdır. Bizler onun vehçeleriyiz. Bizlerde güzelliği yaratıyoruz ona layık olmak isteğiyle.

Doğa hiç yılmadan her bahar yeniden canlanıyor, her sonbahar yeniden renk değiştiriyor, yapraklarını toprağa geri veriyor, kışın uykuya yatıyor, kendi döngüsünü yılmadan devam ettiriyor. Hiç bir ağaç ya da tohum bu senede yeşermesem mi? diye bir seçeneğe sahip değil. Bu özgür irade sadece bizlere verilmiş. Verilmiş ki biz yeşermezsek solup sonlanacağımızı hatırlayıp tekrar tekrar yeşerme istediğini hatırlayalım diye belki de.

Ben moralim bozuk olduğu zamanlarda ağaçlara, bitkilere bakar ve onların bu yılmaz umutlu yaşamlarından güç almaya, moral bulmaya çalışırım. Bir ağaç gibi tüm rüzgarlara, fırtınalara ragmen dimdik durmaya ve baharın gelip yeniden çiçek açacağım umudunu yakalamaya çalışırım. Doğanın bir görevide bize bunu hatırlatmak, bize bakıp hatırlamak kalıyor sadece.

 

Reklamlar